De bank stuurt (weer) een brief met een ellenlange lijst aan vragen. Over de herkomst van je geld, je buitenlandse transacties en je zakenpartners. Elke vraag over jouw zaken voelt als impertinent, wantrouwend of zelfs als een beschuldiging. Wellicht denk je: “Ze zijn mij persoonlijk aan het pesten!”
Dat is niet zo. Banken zijn door de wetgever gedwongen om deze onderzoeken te verrichten – en afscheid te nemen als de risico’s onvoldoende in kaart gebracht kunnen worden of onacceptabel geacht worden. Waar ze dat in eerdere jaren niet goed genoeg hebben gedaan, hebben ze enorme boetes opgelegd gekregen. En moet de bank niet alleen de door haar gefinancierde klanten toetsen op een kredietrisico’s, maar al haar klanten ook op integriteitsrisico’s.
Dit is het moment om de strategie te veranderen. Het moment om negatieve emoties om te zetten in (juridische) actie. Met ervaring opgedaan vanuit de diverse perspectieven, sta ik je graag bij. Samen bespreken we hoe de relatie met de bank constructief te houden – of weer te krijgen. Essentieel daarbij is om misverstanden te voorkomen, pro-actief te reageren en blijk te geven van een coöperatieve en integere attitude. Dat is ook de beste methode om nog veel meer vragen te voorkomen, of deze in ieder geval te beperken. Samen zetten we de emotionele frustratie om in een heldere, strategische respons.
Herken je dit? Met kennis van de regels van het ‘KYC-spel’ pak je de regie.